Φιντέλ Κάστρο η αποχώρηση..

13.jpg1abc8a.jpgΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ
Επαναστάτης… με αιτία

Από τον Στράτο Κερσανίδη

Ακόμη και εκείνοι οι Κουβανοί οι οποίοι δηλώνουν δυσαρεστημένοι

 

με το καθεστώς του Φιντέλ Κάστρο δεν κρύβουν το σεβασμό και το θαυμασμό τους για το γηραιό επαναστάτη.

 

 

 

Κι αυτό γιατί ο ηγέτης της Κούβας είναι ένας άνθρωπος ο οποίος κατέλαβε την εξουσία με το όπλο στο χέρι και δεν έχει καμία σχέση με γραφειοκρατικούς μηχανισμούς και νομενκλατούρες, διατηρώντας έτσι την αίγλη του μέχρι σήμερα.

Ακόμη και η εμφάνισή του, στρατιωτική στολή και γενειάδα, παραπέμπουν σε εκείνο το νεαρό δικηγόρο που στην 1η Ιανουαρίου 1959 μπήκε θριαμβευτής στην Αβάνα επικεφαλής του στρατού των επαναστατών που ανέτρεψε το διεφθαρμένο καθεστώς του Μπατίστα το οποίο υποστηριζόταν από τις ΗΠΑ.
Ο Φιντέλ Κάστρο, γεννήθηκε το 1927 και στις 13 Αυγούστου συμπλήρωσε τα 74 του χρόνια. Αν αναλογιστεί κανείς πως προερχόταν από πλούσια οικογένεια γαιοκτημόνων και πως φοίτησε σε κολέγιο ιησουϊτών, αντιλαμβάνεται πως η ίδια του η ζωή και οι επιλογές του ήταν μια προσωπική επανάσταση. Φοιτητής νομικής στο πανεπιστήμιο της Αβάνας, ήρθε σε επαφή με το μαρξισμό και άρχισε να παίρνει ενεργά μέρος στην πολιτική. Την εποχή εκείνη η Κούβα ήταν δεμένη στο άρμα των ΗΠΑ. Τυπικά μόνον ανεξάρτητη η χώρα δεν είχε κανένα δικαίωμα να κλείσει συμφωνίες χωρίς τη 10.jpgσυγκατάθεση των αμερικανών ενώ στο εσωτερικό της χώρας κυριαρχούσαν η αδικία, η φτώχια, η διαφθορά και η καταπίεση. Ο δικτάτορας λοχίας Φουλχένσιο Μπατίστα, που πήρε την εξουσία το 1952, διατήρησε το διεφθαρμένο καθεστώς ενώ τα βασανιστήρια, οι φυλακίσεις και οι εκτελέσεις ήταν καθημερινές πρακτικές. Η Κούβα ήταν η αγαπημένη χώρα των πλούσιων αμερικανών οι οποίοι την επισκέπτονταν για να παίξουν στα καζίνα και να γευτούν την ομορφιά των γυναικών της. Δεν είναι τυχαίο πως η χώρα εθεωρείτο ως το μπορντέλο των ΗΠΑ.
Στο μεταξύ ο Φιντέλ Κάστρο έχει πάρει το πτυχίο της νομικής το 1950 ενώ εξακολουθεί να ασχολείται με την πολιτική. Μάλιστα, την εποχή που ο Μπατίστα πήρε με πραξικόπημα την εξουσία, είχε θέσει υποψηφιότητα, ως βουλευτής για τις επερχόμενες εκλογές, οι οποίες όμως δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ.

Εξόριστος στο Μεξικό
Στις 26 Ιουλίου 1953, ο Κάστρο, ηγείται μιας ομάδας η οποία επιχειρεί επίθεση εναντίον ενός στρατοπέδου στο Σαντιάγκο ντε Κούμπα, συλλαμβάνεται και καταδικάζεται σε φυλάκιση 15 χρόνων. Στη συνέχεια αμνηστεύεται και εξορίζεται στο Μεξικό. Εκεί συναντήθηκε με τον Ερνέστο Τσε Γκεβάρα και με το συνταγματάρχη Αλμπέρτο Μπάχο. Το σχέδιο κατάλυσης του καθεστώτος Μπατίστα και κατάληψης της εξουσίας 18.jpgείχε αρχίσει να κυοφορείται. Έτσι, στις 2 Δεκεμβρίου 1956, ο Φιντέλ και ο Τσε μαζί με 80 άνδρες επιβιβάζονται στη θαλαμηγό “Γκράνμα” και κατευθύνονται προς την Κούβα. Αποβιβάζονται στην ανατολική ακτή και μετά από μια σκληρή μάχη με τις κυβερνητικές δυνάμεις αναγκάζονται να αποτραβηχτούν στον ορεινό όγκο της Σιέρα Μαέστρα. Εκεί αρχίζει η αναδιοργάνωση του επαναστατικού στρατού και πολλοί χωρικοί προσχωρούν σε αυτόν. Οι “γενειοφόροι” (barbudos), όπως αποκαλούνταν οι ηγέτες της επανάστασης επειδή οι περισσότεροι έφεραν γενειάδα κατορθώνουν να εξαπλώσουν τον ανταρτοπόλεμο. Με επικεφαλής τους Φιντέλ Κάστρο, Τσε Γκεβάρα και Καμίλο Σιενφουέγος (η Αγία Τριάδα των ανταρτών) καταφέρνουν σκληρά πλήγματα στις κυβερνητικές δυνάμεις, αποκόπτουν το οδικό και το σιδηροδρομικό δίκτυο και στις 28 Δεκεμβρίου 1958, ο Τσε καταλαμβάνει τη Σάντα Κλάρα. Το παιχνίδι φαίνεται πως έχει κριθεί. Ο Μπατίστα φεύγει κυνηγημένος από τη χώρα στις 31 Δεκεμβρίου αρπάζοντας και 40 εκατομμύρια δολάρια από τα κρατικά ταμεία. Καταφεύγει στην Ισπανία του Φράνκο, όπου και πέθανε εξόριστος το 1973.

Η νίκη της Επανάστασης
Την Πρωτοχρονιά του 1959, ο Φιντέλ Κάστρο μπαίνει θριαμβευτής στο Σαντιάγο ντε Κούμπα, ενώ ο Τσε Γκεβάρα και ο Καμίλο Σιενφουέγος ετοιμάζονται να μπουν στην Αβάνα. Στις 2 Ιανουαρίου 1959 οι αντάρτες εισέρχονται στην πρωτεύουσα της Κούβας ενώ χιλιάδες λαού ξεχύνονται στους δρόμους για να τους υποδεχτούν. Την ίδια ώρα οι συνεργάτες του Μπατίστα προσπαθούν με κάθε μέσο να φύγουν από τη χώρα και να καταφύγουν στις ΗΠΑ.fidel3.jpg
Τα πάντα πλέον έχουν αλλάξει. Ο Κάστρο αρχίζει ένα πρόγραμμα εθνικοποιήσεων στις τράπεζες, στις εταιρείες πετρελαίου, στις βιομηχανίες ζάχαρης, που στην πλειοψηφία τους ήταν αμερικανικών συμφερόντων. Οι ΗΠΑ αποφασίζουν να πάρουν μέτρα εναντίον της Κούβας αλλά ο Κάστρο δεν πτοείται. Στρέφεται προς τη Σοβιετική Ένωση και το 1961 ανακηρύσσει την Κούβα Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Οι αμερικανοί αρνούνται να δεχτούν την ήττα τους και οργανώνουν την αντεπίθεση.

Στον Κόλπο των Χοίρων
Ο αμερικανός πρόεδρος Αιζενχάουερ αναθέτει στη CIA την εκγύμναση των κουβανών εξόριστων με σκοπό την ανατροπή του Κάστρο. Ήδη, οι αμεριανικές μυστικές fidel.jpgυπηρεσίες, από το 1959 έχουν δημιουργήσει το “Δημοκρατικό” Επαναστατικό Μέτωπο στο οποίο οργανώνει τους κουβανούς εξόριστους με σκοπό να κάνουν απόβαση στο νησί. Την ίδια εποχή διεκδικούν την προεδρία των ΗΠΑ ο Ρίτσαρντ Νίξον και ο Τζον Κένεντι. Μπορεί ο δεύτερος, ο οποίος τελικά κέρδισε τις εκλογές, να μην ήταν ένθερμος υποστηρικτής της απόβασης, αλλά όταν ο διευθυντής της CIA, Άλεν Ντάλες, του ανακοίνωσε την απόφαση δεν τόλμησε να διαφωνήσει. Έτσι, στις 15 Απριλίου 1961 οι κουβανοί φυγάδες πραγματοποιούν εισβολή. Οκτώ Β26 απογειώνονται από τη Νικαράγουα και κατευθύνονται στην Κούβα. Το σχέδιο καταστροφής της κουβανικής αεροπορίας δεν πέτυχε, παρά το σοβαρό πλήγμα που δέχτηκε, ο πληθυσμός δεν στράφηκε εναντίον του Φιντέλ Κάστρο όπως είχε υπολογιστεί, αντίθετα τον υποστήριξε. Ο Κένεντι όταν αντιλήφθηκε τι συμβαίνει, αποφάσισε να απαγορεύσει την άμεση εμπλοκή των αμερικανικών στρατευμάτων, όπως είχε σχεδιαστεί αρχικά. Στις 19 Απριλίου ο επαναστατικός στρατός του Φιντέλ Κάστρο επιτέθηκε στον Κόλπο των Χοίρων και συνέλαβε τους 1.200 από τους 1.500 κουβανούς φυγάδες οι οποίοι είχαν αποβιβαστεί στο νησί.

Ο αγώνας συνεχίζεται
Με το πέρασμα των χρόνων η εξουσία του Φιντέλ Κάστρο παγιώθηκε. Μάλιστα στη δεκαετία του ΄70, και παρά το γεγονός πως η Κούβα διατήρησε προνομιακές σχέσεις με τη Σοβιετική Ένωση, Ο Κάστρο πρωτοστάτησε στη δημιουργία του κινήματος των Αδέσμευτων Χωρών μαζί με τη Γιουγκοσλαβία του Τίτο και την Ινδία της Ιντίρα Γκάντι. Κατάφερε να οδηγήσει την Κούβα σε ένα διαφορετικό δρόμο και έδωσε στο λαό του την περηφάνια που του έλειπε. Έδωσε μεγάλη σημασία στην παιδεία και την υγεία με αποτέλεσμα αφενός να κάνει την Κούβα τη μοναδική χώρα της Λατινικής Αμερικής χωρίς αναλφαβητισμό και αφετέρου το Εθνικό Σύστημα Υγείας της χώρας του να θεωρείται το καλύτερο στον κόσμο. Ταυτόχρονα, παρά τα προβλήματα που 1rey10c.jpgδημιουργήθηκαν μετά το 1991, δεν ενέδωσε στις πιέσεις, αντιμετώπισε το βάρβαρο αμερικανικό εμπάργκο και με σωστές διπλωματικές κινήσεις εξασφάλισε εμπορικές συναλλαγές με μια σειρά από χώρες της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής, την Κίνα και πολλές ευρωπαϊκές. Αυτή τη στιγμή φαίνεται πως η Κούβα έχει αρχίσει να ανακάμπτει οικονομικά, αν και βρίσκεται ακόμη αρκετά μακριά από το πριν το 1991 επίπεδο.

ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΕΡΣΑΝΙΔΗΣ

Δημοσιεύτηκε τον Αύγουστο του 2001 στις ΕΠΙΛΟΓΕΣ της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Advertisements

6 comments on “Φιντέλ Κάστρο η αποχώρηση..

  1. Ο/Η manitaritoubounou λέει:

    Καλό και κατατοπιστικό για τη νέα γενιά το άρθρο. Ένα μικρό σχόλιο έχομε και εδω: Πέντε φωτεινά σημεία για Κάστρο και Κούβα

  2. Χρήσιμο το αφιέρωμα.

    Δεν μπορώ ομως να αποφύγω το σχόλιο:
    Ο Φιντέλ ψήφισε δημοκρατικά και εξέλεξε τον Ραούλ 🙂

  3. Ο/Η sarantamilakokkina λέει:

    Στην εποχή μας τα δαχτυλίδια πάνε κι έρχονται.
    Ένα ακόμη δεν χάλασε ο κόσμος
    Εδώ όμως το δαχτυλίδι δεν μπορεί να ακυρώσει μια ιστορία, έτσι λέω εγώ τουλάχιστον

  4. Παραίτηση του Φιντέλ Κάστρο

    Για το Flash.gr, Κόσμος
    Διεύθυνση του άρθρου: http://world.flash.gr/cosmosl/2008/2/19/35378id/
    Την αποχώρησή του από την προεδρία της Κούβας, μετά από 49 χρόνια, ανακοίνωσε επισήμως ο Φιντέλ Κάστρο, σύμφωνα με την ηλεκτρονική σελίδα της εφημερίδας Granma, επίσημου οργάνου του κουβανικού καθεστώτος. Η Εθνοσυνέλευση αναμένεται να διορίσει πρόεδρο τον Ραούλ Κάστρο, νεότερο αδελφό και διάδοχο του Φιντέλ.

    «Στους αγαπητούς μου συμπατριώτες, που πρόσφατα μου έκαναν τη μεγάλη τιμή να με εκλέξουν μέλος του κοινοβουλίου…σας ανακοινώνω ότι δεν θα θελήσω, ούτε θα αποδεχτώ… το αξίωμα του προέδρου και του ανώτατου διοικητή, όταν η Εθνοσυνέλευση συγκλιθεί στις 24 Φεβρουαρίου», γράφει ο 81χρονος Κάστρο.

    «Θα ήταν αντίθετο στη συνείδησή μου να αναλάμβανα ευθύνες που θα απαιτούσαν μετακινήσεις και ολοκληρωτική δέσμευση, κάτι το οποίο δεν είμαι, από βιολογικής πλευράς, σε θέση να προσφέρω. Προτεραιότητά μου ήταν να προετοιμάσω, ψυχολογικά και πολιτικά, τον λαό για την απουσία μου, μετά από τόσα χρόνια αγώνων. Δεν σας αποχαιρετώ. Θέλω απλώς να μάχομαι ως στρατιώτης της ιδεολογίας», αναφέρει ο Κάστρο στην επιστολή του επισημαίνοντας ότι, παρά την αποχώρησή του από την εξουσία, θα συνεχίσει να γράφει.

    Η Εθνοσυνέλευση αναμένεται να διορίσει πρόεδρο τον Ραούλ Κάστρο, νεότερο αδελφό και διάδοχο του Φιντέλ.

    Στις 21 Ιουλίου του 2006, ο αποκαλούμενος Λίντερ Μάξιμο παρέδωσε προσωρινά την εξουσία στον αδελφό του προκειμένου, όπως είχε γίνει γνωστό, να αναρρώσει από μια επέμβαση για …αδιευκρίνιστο πρόβλημα υγείας.

    Ο Μπους θέλει μια μετάβαση στη δημοκρατία για την Κούβα

    Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους δήλωσε πως ελπίζει ότι η αποχώρηση του ηγέτη της Κούβας Φιντέλ Κάστρο θα σημάνει την αρχή της μετάβασης της Κούβας στη δημοκρατία. Πιστεύω ότι η αλλαγή από τον Φιντέλ Κάστρο πρέπει να σημάνει το ξεκίνημα μιας περιόδου δημοκρατικής μετάβασης, δήλωσε ο Μπους σε συνέντευξη Τύπου στη Ρουάντα στο πλαίσιο της περιοδείας του σε πέντε αφρικανικές χώρες.

    Ο αμερικανός πρόεδρος δήλωσε πως το πρώτο βήμα θα πρέπει να είναι η απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων και η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να εργαστεί μαζί με τους Κουβανούς για να αρχίσει η οικοδόμηση θεσμών απαραίτητων για τη δημοκρατία. Η μετάβαση αυτή πρέπει να οδηγήσει σε ελεύθερες και δίκαιες εκλογές, και εννοώ τις λέξεις ελεύθερες και δίκαιες, δήλωσε ο Μπους. Όχι αυτού του είδους τις σκηνοθετημένες εκλογές που οι αδελφοί Κάστρο προσπαθούσαν να περάσουν για αληθινή δημοκρατία, πρόσθεσε. Και εμείς θα βοηθήσουμε. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα βοηθήσουν το λαό της Κούβας να πραγματοποιήσει την ευλογία της ελευθερίας, δήλωσε ο Μπους.

    Το Πεκίνο χαιρετίζει τον επαναστάτη ηγέτη Κάστρο

    Το Πεκίνο χαιρέτισε τον επαναστάτη ηγέτη Φιντέλ Κάστρο, παλιό φίλο της Κίνας, προσθέτοντας ότι θέλει να συνεχίσει τις φιλικές σχέσεις με την Κούβα, μετά την ανακοίνωση της αποχώρησης του κουβανού ηγέτη από την προεδρία. Ο πρόεδρος Κάστρο είναι ένας επαναστάτης ηγέτης, που ο κουβανικός λαός αγαπάει βαθιά και είναι επίσης ένας παλιός φίλος του κινεζικού λαού, αναφέρει σε ανακοίνωσή του το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών.

    Η Κίνα και η Κούβα είναι φίλες χώρες, η Κίνα θα συνεχίσει να σταθεροποιεί και να αναπτύσσει τις σχέσεις φιλικής συνεργασίας, συνεχίζει το κείμενο της ανακοίνωσης. Τα κομμουνιστικά κόμματα της Κίνας και της Κούβας ενίσχυσαν τα τελευταία χρόνια τις σχέσεις τους, που ήταν για καιρό απόμακρες, και ο κινέζος πρόεδρος Χου Τζιντάο πραγματοποίησε το Νοέμβριο 2004 επίσημη επίσκεψη στην Κούβα. Έκτοτε η Κίνα έγινε ο δεύτερος εμπορικός εταίρος της Κούβας, μετά τη Βενεζουέλα, με ανταλλαγές που το 2006 έφτασαν σχεδόν τα δύο δισεκατομμύρια δολάρια.

    Εκφράζουν ικανοποίηση

    Η απόφαση του Φιντέλ Κάστρο να παραιτηθεί από την προεδρία της Κούβας προσφέρει τώρα στη χώρα την ευκαιρία μίας ειρηνικής μετάβασης προς μία πλουραλιστική δημοκρατία, δήλωσε ο εκπρόσωπος του βρετανού πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν. Είναι τώρα η ευκαιρία να σημειωθεί πρόοδος προς μία ειρηνική μετάβαση σε μία πλουραλιστική δημοκρατία, είπε ο εκπρόσωπος και διευκρίνισε ότι αυτά είναι θέματα για τον κουβανικό λαό.

    Στη Βαρσοβία,ο πολωνός υπουργός Εξωτερικών Ράντοσλαβ Σικόρσκι εξέφρασε σήμερα την ικανοποίησή του για την αποχώρηση του κομμουνιστή τυράννου Φιντέλ Κάστρο. Ελπίζω ότι η αποχώρησή του θα δώσει στον κουβανικό λαό την ευκαιρία για εκδημοκρατισμό και ανάπτυξη, κάτι που δεν μπορούσε να έχει μέχρι τώρα, τόνισε προς τους δημοσιογράφους.

    Στην Κοπεγχάγη,ο πρωθυπουργός της Δανίας Φογκ Ράσμουσεν χαιρέτισεσήμερα την αποχώρηση του Φιντέλ Κάστρο από την εξουσία και δήλωσε ότι δεν θα του λείψει σε πολιτικό επίπεδο.

    Κατά την διάρκεια συνέντευξης Τύπου,ο Ράσμουσεν αφού παρατήρησε ότι ποτέ δεν είχε συναντηθεί προσωπικά με τον Κάστρο, τόνισε ότι ο κουβανός ηγέτης δεν θα του λείψει πολιτικά . Ανέφερε ότι υπάρχουν λόγοι να χαιρετίσει με μεγάλη ικανοποίηση την απόφαση του Κάστρο να παραιτηθεί από την προεδρία της Κούβας και πρόσθεσε ότι αυτή δεν μπορεί παρά να είναι ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση.

    Στην Στοκχόλμη,ο σουηδός υπουργός Εξωτερικών Καρλ Μπιλτ δήλωσε σήμερα ότι η απόφαση του Φιντέλ Κάστρο να παραιτηθεί από την προεδρία της Κούβας δημιουργεί την ελπίδα για περισσότερη δημοκρατία στην νησιωτική χώρα. Η αποχώρηση του Φιντέλ Κάστρο σηματοδοτεί το τέλος μίας εποχής που άρχισε με μεγάλες ελπίδες αλλά τελείωσε με καταπίεση, τόνισε. Πρόσθεσε ότι ο λαός της Κούβας έχει τα ίδια δικαιώματα για ελευθερία και δημοκρατία όπως όλοι οι άλλοι λαοί.

    Στο Γκντάσκ ο πρώην πρόεδρος της Πολωνίας Λεχ Βαλέσα εξέφρασε σκεπτικισμό για το άμεσο μέλλον της Κούβας μετά την παραίτηση του Φιντέλ Κάστρο. Εάν ο Κάστρο συνεχίσει να μεταβιβάζει την εξουσία με τον ρυθμό αυτό θα περάσει τα 200 χρόνια, είπε ειρωνικά προς το Γαλλικό Πρακτορείο.

    Δεν είναι δυστυχώς παρά το πρώτο βήμα προς την δημοκρατία στην Κούβα αφού ο Κάστρο ελέγχει το κόμμα (το κομμουνιστικό) και τον στρατό. Εχουμε πάντα τον αδελφό του Ραούλ και τους κολλητούς της κλίκας Κάστρο, παρατήρησε ο Βαλέσα.

    Στο Παρίσι,εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε ότι η Γαλλία εύχεται να δει την Κούβα να δεσμεύεται στον δρόμο της δημοκρατίας και στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μετά την απόφαση του Κάστρο να παραιτηθεί από την προεδρία.

    Νωρίτερα ο υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις Ζαν-Πιερ Ζουγέ εκτίμησε ότι ο καστρισμός υπήρξε σύμβολο ολοκληρωτισμού.

    Βιογραφικό του Φιντέλ Κάστρο

    Ο Φιντέλ Κάστρο είναι μια από τις ηγετικές φυσιογνωμίες του 20ου αιώνα στη Λατινική Αμερική. Αποτέλεσε αντικείμενο θαυμασμού, αλλά και έντονης κριτικής στη διάρκεια της μισού αιώνα περίπου προεδρίας του, κατά την οποία κυβέρνησε με σιδηρά πυγμή την Κούβα. Οι Κουβανοί τον αποκαλούν απλώς Φιντέλ. Το 70% εξ αυτών έχει γεννηθεί μετά το 1959 και δεν έχει γνωρίσει άλλον ηγέτη.

    Επέζησε της υπό την CIA υποστηριζόμενης επέμβασης στον Κόλπο των Χοίρων και από 638-όπως ο ίδιος υποστηρίζει- απόπειρες κατά της ζωής του, του πολυετούς εμπορικού εμπάργκο από τις Η.Π.Α και της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ενωσης που επί τρεις δεκαετίες προμήθευε την Κούβα με σχεδόν τα πάντα- από όπλα και πετρέλαιο έως βούτυρο.

    – 1926. Γιός Ισπανού μετανάστη, ο Φιντέλ γεννιέται στην πόλη της ανατολικής Κούβας, Μπιράν, στις 13 Αυγούστου

    – 1945. Εγγράφεται στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας, απ΄όπου αποφοιτά το 1950 με πτυχίο Νομικής

    – 1948. Παντρεύεται την Μίρτα Ντιάζ-Μπαλάρτ. Το 1949 αποκτούν έναν γιό, τον Φιντελίτο και το 1954 χωρίζουν

    – 1953. Εντάσσεται στο ενεργό αντιστασιακό κίνημα. Κατά την επίθεση εναντίον στρατώνων στο Σαντιάγκο της Κούβας, συλλαμβάνεται και φυλακίζεται με ποινή 15ετούς κάθειρξης.

    – 1956. Αμνηστεύεται και πηγαίνει στο Μεξικό, όπου οργανώνει ένοπλο αγώνα. Το Δεκέμβριο του 1956 επιστρέφει στην Κούβα με μικρή στρατιωτική δύναμη.

    -1956 – 1959. Ηγείται του ένοπλου αγώνα εναντίον του Μπατίστα μέχρι την ανατροπή του

    – 1959-76. Διατελεί πρωθυπουργός

    – 1963. Επισκέπτεται για πρώτη φορά τη Σοβιετική Ενωση.

    – 1963-1965. Γίνεται Πρώτος Γραμματέας του Ενωμένου Κόμματος της Σοσιαλιστικής Επανάστασης (Partido Unido De La Revolucion Socialista)

    Από το 1965 διατελεί γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος, ενώ από το 1976 μέλος του ΠΓ του Κομμουνιστικού Κόμματος.

    Από το 1976, αρχηγός κράτους, Πρόεδρος του Συμβουλίου του Κράτους και Πρόεδρος του Συμβουλίου Υπουργών

    – 1986 Σταματάει να καπνίζει τα χαρακτηριστικά πούρα Αβάνας

    – 1990. Με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, και μαζί με αυτό της σοβιετικής οικονομικής βοήθειας, ο Κάστρο ανακοινώνει ένα έκτακτο οικονομικό πρόγραμμα.

    -1991. Επανεκλέγεται Γενικός Γραμματέας του ΚΚΚ, κατά τη διάρκεια των εργασιών του 4ου Συνεδρίου του Κόμματος.

    – 1992. Τίθεται επικεφαλής του Εθνικού Συμβουλίου Αμυνας. Την ίδια χρονιά, ταξιδεύει στην Ισπανία, στην πρώτη του επίσκεψη σε δυτικοευρωπαϊκή χώρα

    – 1993. Εκλέγεται βουλευτής στις πρώτες, άμεσες μονοκομματικές εκλογές στη χώρα, στις οποίες ο αριθμός των υποψήφιων βουλευτών αντιστοιχεί ακριβώς σε αυτόν των κοινοβουλευτικών εδρών

    – 1996. Επισκέπτεται τον Πάπα Ιωάννη τον ΄Β στο Βατικανό

    – 1998. Επανεκλέγεται από τη Βουλή αρχηγός του κράτους για πέντε χρόνια. Την ίδια χρονιά, ο Ποντίφηκας επισκέπτεται τον Κάστρο στην Αβάνα ζητώντας του να ανοίξει τις πόρτες της Κούβας προς τον έξω κόσμο.

    – 1999. Γάλλος δικηγόρος, που εκπροσωπεί δύο καταδικασθέντες διαννοούμενους στην Κούβα και την κόρη νεός εκτελεσθέντος συνταγματάρχη, καταθέτει τρεις μηνύσεις εναντίον του- δύο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και μια για ανάμειξη σε διεθνές λαθρεμπόριο ναρκωτικών.

    – 2001. Λιποθυμάει στη διάρκεια δημόσιας ομιλίας του στην Αβάνα

    – 2004. Πέφτει στην πόλη της Σάντα Κλάρα με αποτέλεσμα να υποστεί κάταγμα στο γόνατο και να τραυματιστεί στον ώμο . Χρησιμοποιεί αναπηρικό καροτσάκι. Την ίδια χρονιά, απαγορεύει την εμπορική χρήση των αμερικανικών δολαρίων. Η Κούβα διακόπτει επ΄αόριστον τις διπλωματικές της σχέσεις με τον Παναμά μετά την αμνηστία που δίνει η απερχόμενη πρόεδρος Μισκόσο σε τέσσερις Κουβανούς που κατηγορούνται για συνωμοσία με σκοπό τη δολοφονία του.

    – 2006. Μεταβιβάζει προσωρινά την εξουσία στον αδελφό του, υπουργό Αμυνας, Ραούλ, αφού υποβάλλεται σε χειρουργική επέμβαση στο έντερο. Η τελευταία δημόσια εμφάνισή του πραγματοποιείται στις 26 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς.

    – 2007. Αναφέρεται για πρώτη φορά, μέσω άρθρου του, στην περιπέτεια της υγείας του. Αποκαλύπτει ότι υποβλήθηκε σε σειρά επεμβάσεων και ότι η υγεία του βελτιώνεται.

    – Φεβρουάριος 2008. Ανακοινώνει ότι εγκαταλείπει την εξουσία.

  5. «Viva la Revolution»!
    Η ανακοίνωση της απόφασης του Φιντέλ Κάστρο να αποχωρήσει από την ηγεσία της Κούβας προκάλεσε στους συνήθεις χειροκροτητές της αμερικάνικης πρεσβείας την «υποχρέωση» να γεμίσουν τον ελληνικό Τύπο με άρθρα κατά του «δικτάτορα»…

    Ο ευγενικός πόθος των ίδιων ανθρώπων υπέρ της δημοκρατίας είναι άλλωστε γνωστός και από το γεγονός ότι όποτε αναφέρονται ή γράφουν για την Κούβα, πάντα κάτι «ξεχνούν»: Να μνημονεύσουν οτιδήποτε για το Γκουαντάναμο ή για τις 900 απόπειρες δολοφονίας του Φιντέλ που επιχείρησε η CIA, λαμβάνοντας διαταγές από μια ντουζίνα διαδοχικούς ενοίκους του Λευκού Οίκου…

    *

    Οι «δημοκράτες» μας, χωρίς να ταλανίζονται από …ιδεασμούς περί «στοιχειώδους εντιμότητας» όταν προβαίνουν στη σύγκριση του ενός συστήματος, της Κούβας, με το άλλο, των ΗΠΑ, μέσα στη «μεγαθυμία» τους δίνουν άφεση στον κουβανικό λαό που «ανέχτηκε» 50 χρόνια τον Κάστρο, επειδή – όπως λένε – στερήθηκαν (οι Κουβανοί) τη δυνατότητα επικοινωνίας με τον «έξω κόσμο»…

    Είδατε με τι «μαστοριά» ξεπερνούν το εμπάργκο που εδώ και 50 χρόνια έχουν κηρύξει οι ΗΠΑ στην Κούβα και που (όπως ενδεχομένως θα έχουν πληροφορηθεί…) δεν το έχει κηρύξει η Κούβα στις ΗΠΑ.

    *

    Αλλά πώς προκύπτει ότι οι Κουβανοί δεν μπορούν να συγκρίνουν;

    Το μοντέλο της «κουβανικής μαφίας» που έχουν στήσει οι ΗΠΑ στη Φλόριντα απέχει μόλις 130 χιλιόμετρα από την Κούβα. Είναι το μοντέλο του φωταγωγημένου τζόγου, των καζίνο, των καμπαρέ και των πολυτελών πορνείων. Φυσικά και δεν είναι άγνωστο αυτό το μοντέλο στον κουβανικό λαό. Το είχε επί Μπατίστα. Και το ανέτρεψε. Επειδή, προφανώς, του είναι απεχθές.

    Εξίσου απεχθές του είναι το κοινωνικό μοντέλο μιας «δημοκρατίας» που κρατά 50 εκατομμύρια ανθρώπους, «πέντε Κούβες» δηλαδή, σε συνθήκες ασιτίας, ανασφάλειας, περιθωριοποίησης, εξαθλίωσης (ας δουν οι «δημοκράτες» μας το «Sisco» του Μουρ).

    Εξίσου απεχθής του είναι η «δημοκρατία» του Γκουαντάναμο. Αλήθεια, ούτε αυτός ο «έξω κόσμος» είναι γνωστός στους Κουβανούς, παρότι βρίσκεται στο έδαφός τους; Τον γνωρίζουν και μάλιστα πολύ καλά. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το ίδιο – τηρουμένων των αναλογιών – συνέβαινε στην Ελλάδα στην Κατοχή. Δε χρειαζόταν να πας στη Γερμανία για να δεις το φασισμό και να τον συγκρίνεις με τη λευτεριά και τη δημοκρατία στα ανταρτοκρατούμενα βουνά. Αρκεί να είχες μια ιδέα για τα υπόγεια της Μέρλιν…

    *

    Οι «φίλοι του λαού» (της Κούβας) κόπτονται για την «ανέχεια», για τις «κακουχίες», για τη «φτώχεια» του κουβανικού λαού. Ολα αυτά αποδίδονται, φυσικά, στον Κάστρο που δεν «εκσυγχρονίστηκε».

    Η αξιέπαινη προσπάθεια των «δημοκρατών» μας να αποτιμήσουν την «εποχή Κάστρο» χαίρει ιδιαίτερης προσοχής αφού συνιστά εκλεπτυσμένη εκδοχή της προπαγάνδας του ραγιαδισμού.

    Θυμίζουμε: Είναι οι ίδιοι που θεωρούσαν δικαίωμα της ΕΕ να απειλεί τους Σέρβους πως θα λιμοκτονήσουν αν δεν καταψήφιζαν τον Μιλόσεβιτς. Είναι οι ίδιοι που αναγνωρίζουν στις ΗΠΑ το δικαίωμα να επιβάλλουν τη λιμοκτονία στους Παλαιστινίους, επειδή ψήφισαν τη «Χαμάς»…

    *

    Ο Κάστρο, η Κούβα, η Επανάσταση, το Κομμουνιστικό Κόμμα του ηρωικού λαού, συμβολίζουν όλα όσα φοβούνται, όλα όσα δεν μπορεί να λερώσει η «πρόστυχη πένα και μολύβι» των αφοσιωμένων – κατά Βάρναλη – του βούρκου να λιβανίζουνε την μπόχα.

    Είναι η νίκη και η αντοχή της «ουτοπίας» κόντρα στο «ρεαλισμό» της «Κόκα – Κόλα». Είναι η νίκη και η αντοχή του «Hasta la victoria siempre» κόντρα στο «όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας». Είναι η απόδειξη πως ένας λαός (ολόκληρος ο λαός), και μάλιστα σε συνθήκες περικύκλωσης, μπορεί να έχει πρόσβαση στην υψηλότερου επιπέδου Υγεία. Οτι όλος ο λαός μπορεί να απολαμβάνει το δικαίωμα στη δουλειά. Οτι όλος ο λαός μπορεί να απολαμβάνει το δικαίωμα στη στέγη. Οτι όλος ο λαός μπορεί να απολαμβάνει το δικαίωμα στη μόρφωση. Οτι όλος ο λαός μπορεί να απολαμβάνει και να παράγει τον δικό του Πολιτισμό.

    Οτι – τελικά – ένας λαός μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια. Να περπατάει με το κεφάλι ψηλά. Κάνοντας πράξη αυτό που έλεγε ο Τσε:

    «Ο άνθρωπος πρέπει να περπατάει με το κεφάλι απέναντι στον ήλιο. Και ο ήλιος πρέπει να κάψει το μέτωπο και καίγοντάς το να το σφραγίσει με τη σφραγίδα της τιμής. Οποιος περπατάει σκυφτός, χάνει αυτή την τιμή».

    ——————————

    Μας το έστειλε ο «Χρήστος»

  6. Ο/Η Μαραμένα Σύκα λέει:

    Τι θλιβερό είναι στ’αλήθεια!
    Όλες οι επαναστάσεις ξεκινάνε με τις καλύτερες προυποθέσεις και καταλήγουν πάντα έτσι θλιβερά και μίζερα…..τόσο που καμιά φορά αναρωτιέμαι μήπως για όλα φταίει το DNA(θα ήταν παρήγορο αν ήταν έτσι) και μαλλον πρέπει να παραδεχτώ ότι η εξουσία διαφθήρει και τις πιο ευγενικές ψυχές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s