-Ένα τσακ….

το έφερε ο ταχυδρόμος ως εόρτια ευχή:

Ας μας χτίσουν, κι από μέσα κι από έξω
Ο κόσμος τους γκρεμίζεται
μαζί κι οι φυλακές τους
Κι εμείς μ’όλη την στεναχώρια …σταυροπόδι…
έτσι να κάνουμε ένα τσακ
θ’ αρχίσει ο χορός…

-Προχωρήστε κι ας γαυγίζουν τα σκυλιά

Γ. Καρατζαφέρης: Προχωρήστε κι ας γαυγίζουν τα σκυλιά

«Όταν το καραβάνι προχωράει και γαυγίζουν τα σκυλιά δεν θα σταματήσει, προχωράει… πόσο μάλλον αν αυτά είναι πεκινουά και κανίς», είπε με νόημα απευθυνόμενος στον Πρωθυπουργό.
(ναυτεμπορική)

Μάλιστα ……ώστε  «κι ας γαυγίζουν τα σκυλιά»…
Αυτά τα «σκυλιά» να τα προσέχεις  μάιν φυρεράκο…καμιά φορά δαγκώνουν, και δαγκώνουν άσχημα…..
να τα προσέχεις…..σε βλέπω να γυαλίζεις τις μπότες της Άνγκελας γιατί…

-Όταν …

Όταν ακούω να μιλάν για τον καιρό
Όταν ακούω να μιλάνε για τον πόλεμο
Όταν ακούω σήμερα το Αιγαίο να γίνεται ποίηση
Να πλημμυρίζει τα σαλόνια
Όταν ακούω να υποψιάζονται τις ιδέες μου
Να τις ταχτοποιούν σε μια θυρίδα
Όταν ακούω σένα να μιλάς εγώ πάντα σωπαίνω.

Συνέχεια

-Θάλασσα κι αλητεία

Μια γωνιά θέλησα να «ντύσω» απ’ αυτές που κάτι σημαίνουν… απ’ αυτές που σε  δύσκολες στιγμές  επιζητάς να γυρίσεις το βλέμμα και να φύγει ο νους…
Δυο τρεις γκραβούρες είχα πεταμένες στο τραπέζι

-Αλέξη να βάλω αυτήν ..τι λες ?
-Όχι, αυτήν να βάλεις, είναι… πιο θάλασσα, πιο αλητεία..

Ε… την πιο αλητεία  λοιπόν  : Vue de Sinope.

-Παράθυρα

Παράθυρα… ή Επτά νυχτερινά Επτάστιχα
του Οδυσσέα Ελύτη 

Όνειρα κι όνειρα ήρθανε
Στα γενέθλια των γιασεμιών
Νύχτες και νύχτες στις λευκές
Αϋπνίες των κύκνων

Η δροσιά γεννιέται μες στα φύλλα
Όπως μες στον απέραντο ουρανό
Το ξάστερο συναίσθημα.

II

Ευνοϊκές αστροφεγγιές έφεραν τη σιωπή
Και πίσω απ’ τη σιωπή μια μελωδία παρείσαχτη
Ερωμένη
Αλλοτινών ήχων γόησσα

Μένει τώρα ο ίσκιος που ατονεί
Και η ραϊσμένη εμπιστοσύνη του
Και η αθεράπευτη σκοτοδίνη του – εκεί.

III

Όλα τα κυπαρίσσια δείχνουνε μεσάνυχτα
Όλα τα δάχτυλα
Σιωπή

Έξω από τ’ ανοιχτό παράθυρο του ονείρου
Σιγά σιγά ξετυλίγεται
Η εξομολόγηση
Και σαν θωριά λοξοδρομάει προς τ’ άστρα!
Συνέχεια